Trudno sobie wyobrazić dzisiejsze Bradford bez wełny. Bo właśnie to włókno leży u źródeł XIX-wiecznej prosperity i rozwoju miasta.
Bradford istniało na mapie już w średniowieczu, ale przez setki lat było mało znaczącym miasteczkiem. Dopiero w początkach XVIII w. impuls do rozwoju dały mu powstające tu manufaktury. Jeszcze z początkiem XIX w. było Bradford prowincjonalnym centrum przędzalnictwa i tkactwa. Zamieszkiwało je zaledwie 16 tyś. osób. Ale już niecałe pół wieku później stało się Bradford miejscem produkcji 2/3 wyrobów wełnianych w kraju. Po kolejnej dekadzie miasto okrzyknięto światową stolicą wełny.
Gwałtowny wzrost produkcji tekstyliów spowodował szybki rozwój urbanistyczny miasta. Poszerzono centrum, a stare budownictwo zastąpione zostało prawie w całości przez nowoczesną, wiktoriańską architekturę. W II poł. XIX w. w Bradford mieszkało już 100 tyś mieszkańców. Dzięki prężnie rozwijającemu się przemysłowi tekstylnemu miasto stało się też regionalnym centrum finansowym. Wreszcie w 1897 r. otrzymało prawa miejskie.
Wiek XX przyniósł ograniczenie produkcji wyrobów wełnianych, ale nie zmienia to faktu, że to właśnie wełnie miasto zawdzięcza swój spektakularny rozwój.